Καλύτερα φτωχός σε πλούσια χώρα…

Καλύτερα φτωχός σε πλούσια χώρα…

Κατά μέσο όρο, οι μαθητές των πλούσιων χωρών  λαμβάνουν πολύ υψηλότερες βαθμολογίες από εκείνες των μαθητών στις αναπτυσσόμενες χώρες.

Με τη σειρά τους, οι καλοί  μαθητές τείνουν να γίνουν παραγωγικοί εργαζόμενοι, κάνοντας τις πλουσιότερες οικονομίες στις οποίες εντάσσονται ακόμα πιο πλουσιότερες.

Ο ακριβής μηχανισμός με τον οποίο αγοράζεται η γνώση παραμένει ασαφής.

Οι μαθητές του πλούσιου κόσμου είναι καλύτεροι  επειδή οι κυβερνήσεις τους παρέχουν καλύτερα  σχολεία;

 Ή επειδή έχουν πλουσιότερους γονείς και να απολαμβάνουν περισσότερους εκπαιδευτικούς πόρους στο σπίτι;

Μια έρευνα των  Dev Patel του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ και Justin Sandefur του Κέντρου Παγκόσμιας Ανάπτυξης, προσφέρει ισχυρές ενδείξεις ότι ο πλούτος μιας χώρας επηρεάζει τα αποτελέσματα των εξετάσεων, όπως και ο πλούτος ενός νοικοκυριού ενός μαθητή.

Οι  ερευνητές πραγματοποίησαν το 2016   εξετάσεις 2.314 παιδιά στο Μπιχάρ, στη βόρεια Ινδία.

Χρησιμοποιώντας απαντήσεις από τους ίδιους μαθητές την ίδια ημέρα σε ερωτήσεις από διαφορετικές δοκιμές, δημιούργησαν ένα στατιστικό μοντέλο που ονόμαζαν “Rosetta Stone”.

Τούτο μπορεί να «μεταφράσει» βαθμολογίες από μια σειρά εξετάσεων – όπως αυτές που χρησιμοποιούνται αποκλειστικά στη Δυτική Αφρική – σε ισοδύναμο βαθμό σε άλλες κοινές διεθνείς δοκιμές.

Οι κ.κ. Patel και Sandefur στη συνέχεια χρησιμοποίησαν αυτές τις εξισώσεις για να εκτιμήσουν το επίπεδο των μαθητών  σε 80 διαφορετικές χώρες με βάση το συγκριτικό κριτήριο Trends in International Mathematics and Science Study ( timss ).

Τα δεδομένα τους δείχνουν ότι ο πλούτος της χώρας και της οικογένειας ενός μαθητή έχει παρόμοιες επιπτώσεις στα αποτελέσματα των δοκιμών – πράγμα που σημαίνει πως οι μεγάλες διαφορές στο κατακεφαλήν  ΑΕΠ έχουν  μεγαλύτερη σημασία από ό, τι οι διαφορές στο εισόδημα των νοικοκυριών.

Για παράδειγμα, μαθητές από οικογένειες που είναι φτωχοί σε χώρες του πλούσιου κόσμου – π.χ. εκείνοι που κερδίζουν 5.000 $ ετησίως (μετράται σε δολάρια 2005) – αναμενόταν να πιάσουν περί τις 500 με 1.000 μονάδες στο timss στην Αμερική και 560 στην Ιαπωνία.

Αντιθέτως, μαθητές από νοικοκυριά με 10.000 δολ. ετησίως σε μια χώρα μεσαίου εισοδήματος, όπως η Κόστα Ρίκα, έφταναν μόνο το ισοδύναμο των 475 μονάδων.

Τουτέστιν, καλύτερα φτωχός μαθητής σε πλούσια χώρα παρά πλούσιος σε φτωχή χώρα…

Πηγή: Economist

Leave a Reply

Your email address will not be published.