Να μάθουμε να ζούμε με το Covid-19…

Να μάθουμε να ζούμε με το  Covid-19…

Η πτώση του αριθμού  των θανάτων αντικατοπτρίζει επίσης την  ιατρική πρόοδο. Οι γιατροί τώρα καταλαβαίνουν ότι κάποια  όργανα εκτός από τους πνεύμονες, όπως η καρδιά και τα νεφρά, διατρέχουν κίνδυνο και αντιμετωπίζουν τα συμπτώματα από νωρίς.

Στις Μονάδες Εντατικής Θεραπείας της Βρετανίας  στην αρχή της πανδημίας το 90% των ασθενών χρειάζονταν  αναπνευστήρες. Τον  Ιούνιο το ποσοστό αυτό είχε πέσει  μόλις στο 30%.

Τα φάρμακα, συμπεριλαμβανομένης της δεξαμεθαζόνης, ενός φθηνού στεροειδούς, μειώνουν τους θανάτους σε ασθενείς με σοβαρά συμπτώματα  κατά 20-30%.

Οι θάνατοι στην Ευρώπη είναι 90% χαμηλότεροι από ό, τι την Άνοιξη, αν και αυτό  θα μειωθεί καθώς η ασθένεια εξαπλώνεται ξανά σε ευάλωτες ομάδες…

..Ωστόσο, στον καλύτερο από όλους τους πιθανούς κόσμους, η πανδημία θα παραμείνει μέρος της καθημερινής ζωής έως το 2021.

Ακόμα κι αν εμφανιστεί ένα εμβόλιο, κανείς δεν αναμένει να είναι 100% αποτελεσματικό. Η προστασία μπορεί να είναι προσωρινή ή περιορισμένη στους ηλικιωμένους, των οποίων το ανοσοποιητικό σύστημα είναι ανταποκρίνεται λιγότερο.

Η παραγωγή και η χορήγηση δισεκατομμυρίων δόσεων θα απαιτήσει μεγάλο χρονικό διάστημα.  Τα πρώιμα εμβόλια μπορεί να χρειάζονται δύο δόσεις  και πολύπλοκες «αλυσίδες» για να είναι αποτελεσματικά.

Οι δεξιοί επαινούν τη Σουηδία που υποτίθεται δεν περιορίζει τον ιό δίνοντας  προτεραιότητα στην  οικονομίας και την ελευθερία.

Ωστόσο, η Σουηδία έχει ποσοστό θνησιμότητας 58,1 ανά 100.000 και είδε το ΑΕΠ να πέφτει κατά 8,3% μόνο στο δεύτερο τρίμηνο, χειρότερα και στις δύο περιπτώσεις από τη Δανία, τη Φινλανδία και τη Νορβηγία.

Η αριστερά επαινεί τη Νέα Ζηλανδία, η οποία προχώρησε σε οριζόντιο «κλείδωμα»  για να σώσει ζωές.

Έχει υποστεί μόνο 0,5 θανάτους ανά 100.000, αλλά το δεύτερο τρίμηνο η οικονομία της συρρικνώθηκε κατά 12,2%.

Αντίθετα, η Ταϊβάν παρέμεινε πιο ανοιχτή, αλλά έχει δει 0,03 θανάτους ανά 100.000 και πτώση 1,4% στο ΑΕΠ.

Οριζόντια κλειδώματα  όπως το νέο στο Ισραήλ αποτελούν ένδειξη ότι η πολιτική που ακολουθήθηκε  απέτυχε. Είναι δαπανηρά  και μη βιώσιμα. Χώρες όπως η Γερμανία, η Νότια Κορέα και η Ταϊβάν έχουν χρησιμοποιήσει πολύπλοκες μεθόδους για να εντοπίσουν μεμονωμένους χώρους υπερμετάδοσης και να επιβραδύνουν τη διάδοση χρησιμοποιώντας «καραντίνες».

Η Γερμανία εντόπισε τα σφαγεία.  Η Νότια Κορέα εντόπισε  κρούσματα σε μπαρ και εκκλησίες. Εάν η δοκιμή είναι αργή, όπως στη Γαλλία, θα αποτύχει. Εάν η ανίχνευση επαφών δεν είναι αξιόπιστη, όπως στο Ισραήλ, όπου αναμείχθηκαν οι  υπηρεσίες πληροφοριών, οι άνθρωποι θα αποφύγουν τον εντοπισμό.

Οι κυβερνήσεις πρέπει να προσδιορίσουν τα μέτρα  που έχουν τη μεγαλύτερη οικονομική και κοινωνική λογική. Οι μάσκες είναι φθηνές, βολικές και λειτουργούν. Το άνοιγμα σχολείων, όπως στη Δανία και τη Γερμανία, πρέπει να αποτελεί προτεραιότητα. Το  άνοιγμα θορυβωδών, ανεμπόδιστων χώρων όπως τα μπαρ δεν πρέπει.

The Economist

Leave a Reply

Your email address will not be published.